AKTOR DOSKONAŁY

W początkach wielkiej reformy teatru, na przełomie XIX i XX wieku, pośród wielu postulatów Edwarda Gordona Craiga pojawiło się również dążenie do odnalezienia aktora idealnego. Ten uznawany za ojca wielkiej reformy teoretyk uważał, że wymyślona przez niego “nadmarioneta” w przyszłości będzie mogła  całkowicie zastąpić aktora. Kolejni znawcy sztuki teatralnej prześcigali się w nowatorskości swoich pomysłów. Rosjanin Walerij J. Briusow wpadł na pomysł zastąpienia aktorów na scenie lalkami na sprężynach z wmontowanymi gramofonami. Istniał też obóz mniej radykalny, którego przedstawiciele doceniali możliwości marionetek, ale nie postulowali całkowitego usunięcia aktorów ze sceny.

Z początkiem XX wieku zaczęły powstawać artystyczne teatry lalkowe, w których realizują się nie tylko aktorzy, ale także plastycy, scenografowie, kostiumolodzy, scenarzyści, reżyserzy. Są to w pełni zorganizowane instytucje, w których codziennej działalności postaci ludzkie przenikają się z bajkowymi. Częściej tworzą spektakle dziecięce. A może tak się one tylko nazywają…? Choć na chwilę pozwalając dorosłym wzlecieć ponad twardą rzeczywistość i udać się w miniony świat dziecięcy, gdzie wszystko jest możliwe.

Teatr Baj Pomorski w Toruniu